محمد برقعي

بي شك سال را با غم درگذشت محمد برقعي بايد پايان برد. روايت صحيح او از روزهاي انقلاب 57 در پاريس؛ توضيح دقيق و مو شكافانه او از سكولاريسم و ديگر نوشته ها و گفته هاي او با ان لهجه خش دار و دوست داشتني اش فراموش ناشدني است. مهم ترين دقت و تمركز او در شناخت و حلاجي رفتار روحانيون و غير روحانيون در سالهاي ابتدايي انقلاب 57 براي من بسيار جالب بود. او با بررسي هاي خود نشان داد شخصيتهاي چند پهلويي مانند جلال الدين فارسي؛ چمران؛ شيباني؛ حسن حبيبي ؛ موسوي گرمارودي و.. كه هم در گروهايي غير روحاني مانند نهضت ازادي و جبهه ملي و.. عضور بودند و هم دلداده روحانيون بودند نقش بساير مهمي در كاهش راندمان گروههاي غير روحاني و حل شدن آنها در جريان روحانيت داشتند. اين شرح دقيق از شخصيتها؛ نگرش ها؛ وقايع و.. به خوبي انقلاب 57 را در زمانه بهبوهه اش آشكار مي كند.از ياد نرود حرص و جوش و شيوايي گفتار ايشان در مصاحبه هاي شيرين و دلنشين ايشان در برنامه هاي سرزمين جاويد.روحشان شاد. جاويد ايران زمين پاينده باد آزادي